De laatste week

Wat er nu gebeurd is: Scout sprong zomaar het zwembad in om een bal te pakken. Ik heb ook even mijn pootje erin gedaan om te voelen, maar het water is kletsnat! Wat een gek, om zomaar erin te springen. En even later deed hij het nog een keer en hij vertelde me dat het heerlijk is om te zwemmen. Die hond moet echt naar een psychiater. Nou, mij niet gezien. Ik vind het niet erg om even op een luchtbedje in het water te drijven, maar ik wil wel droog blijven. Kijk maar even hier.

Nog een weekje! A.s. vrijdag vlieg ik naar Nederland. Eergisteren ben ik bij de dierenarts geweest, en heb ik een paar prikjes gehad en een chip. En ik heb een echt paspoort gekregen!
En ik heb helemaal niet gehuild toen ik de prikjes kreeg, zelfs niet toen ze de chip met een grote injectienaald inbrachten. De meeste honden piepen wel even. Maar ik ben natuurlijk een stoere vent!

Morgen voor de laatste keer op zondagochtend wandelen met de grote groep honden, en even afscheid nemen van Bruno. De meeste andere hondjes zie ik nog wel later deze week. Ik zal ze wel missen.
Ze hebben met verteld dat het in Nederland niet zo warm en zonnig is. Maar ik weet zeker dat ik daar wel aan kan wennen.

Met Scout kan ik nu ook lekker spelen. ’s Morgens moet ik hem nog even met rust laten, hij moet altijd even op gang komen. Maar samen met een touw spelen, of een bal of een popje vindt hij heel erg leuk. En als we hier ’s avonds gaan wandelen dan dragen we altijd samen een grote stok.


Samen met Scout trekken aan een schaapje. Het lijkt alsof we heel boos kijken, maar dat is niet zo. Allebei kwispelen we heel hard met onze staart.


Helaas moet ik mededelen dat het schaapje dit niet heeft overleefd. Zijn kopje scheurde er half af, en alle vulling kwam naar buiten. Dus nu zijn alle popjes weggehaald, en mogen we alleen nog spelen met tennisballen en met een touw. Maar het touw is ook heel leuk om allebei aan te trekken.

Het wonder is geschied! Het heeft een tijdje geduurd, maar eindelijk mag ik van Scout zijn stok pakken. Hij gromt nog wel een beetje, maar is niet boos op me. En dat is nog geen enkele hond ooit gelukt!