Ik ga naar Nederland

We ontvingen net een berichtje dat ik op 24 november naar Nederland vlieg. Ze hebben een koerier voor me gevonden. Voor die tijd (a.s. dinsdag) wordt ik gesteriliseerd. Ik ben wel benieuwd hoe het in Nederland is. Ze zeggen dat het daar koud is. Nou ja, daar wen ik ook wel aan.

Scout zal me ook wel missen als ik weg ben. Want dan is er niemand meer om mee te spelen. Want hij gromt dan af en toe wel even naar me als ik te wild doe, maar stiekem vindt hij het toch wel leuk dat ik er ben, al wil hij dat niet altijd toegeven. Hier op dit filmpje ben ik aan het spelen met Herbert en Scout.

's Ochtends wandelen met Scout tussen de olijfbomen en de druivenstruiken. Ondanks dat de druiven geplukt zijn, is er altijd nog wel wat te vinden om op te vreten.



Ik vind het altijd heerlijk om tegen Scout aan te gaan liggen. Hij is altijd zo lekker warm en zacht. Of Scout het altijd leuk vindt weet ik niet, want meestal staat hij na een tijdje op om ergens anders te liggen.

Brigitta koopt altijd brood voor Scout en voor mij. Maar dat droogt ze altijd eerst even in de zon om het oudbakken te laten worden. Dan kleeft het minder aan mijn gehemelte.

Samen in de mand. Eigenlijk is het een 1-persoons (of is het 1-honds?) mand, maar als iedereen een beetje opschikt, gaat het prima met zijn tweeen. Maar eerlijk gezegd ligt Scout er haast nooit in 's avonds. Want ik lig er altijd eerder in dan hij, hihihi.

's Avonds lig ik lekker warm voor de open haard. Dat koude weer van de afgelopen dagen vind ik maar niks.

De laatste ronde, op die koude, donkere avonden vind ik maar niets. Ze moeten altijd wel een beetje zachte dwang gebruiken om me naar buiten te krijgen. Maar als ik eenmaal buiten ben vind ik het niet erg meer.