Veel nieuwe regels

Ik woon nu al ruim 2 weken bij Herbert en Brigitta en voel me al helemaal thuis. Ik moet zeggen dat ze wel streng zijn voor me. Ik mag niet de bordjes op het aanrecht of tafel aflikken, ik mag ook niet meer zachtjes bijten om aan te geven dat ik wil spelen. De vuilnisbak en prullenmand zijn nu verboden terrein. En ik moet ook met mijn neus van hun spullen afblijven.

Maar voor de rest is het wel heel erg leuk hier. Ik ga 4 keer per dag uit, waarvan 1 lange wandeling. ’s Morgens en ’s avonds krijg ik te eten, en zo nu en dan een koekje of wat fruit of groente.
De rest van de dag lig ik het grootste deel van de tijd in mijn mand te maffen, en soms speel ik even met Scout.

Ik heb ook al kennis gemaakt met de andere honden op de berg. Isis en Buck van de Nederlandse bovenburen, Otto van de Spanjaarden maar die is er alleen in het weekend. En natuurlijk Pepa, Toffee en Sofie van de Engelse buren onderaan de berg.

Eigenlijk wil ik hier nooooooit meer weg. Maar Herbert en Brigitta hebben me al gezegd dat ze een ander baasje voor me aan het zoeken zijn, dus ik ben hier maar tijdelijk. Maar ook bij een nieuw baasje zal ik me heel snel kunnen aanpassen, want ik ben absoluut geen lastige of drukke hond. Tijdens het wandelen loop ik wel overal heen, maar ik kom vaak terug om te kijken of iedereen er nog is. En als ze me roepen of fluiten kom ik als een haas aangesneld. Ik hoorde ze gisteren zeggen dat ik de rustigste opvanghond ben die ze tot nu toe hebben gehad. Nou, ik moet zeggen dat ik wel heel erg trots op mezelf ben !

Ze hebben een mandje voor me gekocht, want anders lig ik de hele avond in de mand van Scout.

Ook buiten is het heerlijk liggen op mijn kleedje in de zon.

Als we wandelen komen we vaak Isis tegen, de hond van de Nederlandse bovenburen.



Ik ben echt een jonge onderzoeker. Alles wil ik zien, overal wil ik even ruiken.