Ruim een week hier

Ik ben nu ruim een week bij Scout, Herbert en Brigitta, en ik moet zeggen dat het me prima bevalt. Het is zo anders dan ik gewend was. We gaan elke dag een stuk wandelen, maar ik moet wel toegeven dat het vermoeiend is. Want ik was helemaal niets gewend. Mijn conditie wordt in ieder geval wel steeds een stuk beter

Aandacht krijg ik hier ook genoeg, alhoewel.... genoeg is het natuurlijk nooit. Ik ben een grote knuffelbeer en probeer de hele dag aandacht te krijgen door met mijn voorpoten op schoot te springen. En 's morgens ben ik altijd als eerste wakker, meestal nog voordat het licht wordt. Niet dat ik vervelend wordt, maar ik ga dan vast een popje pakken in het geval er iemand wakker is. Dat is trouwens mijn favoriete tijdverdrijf: Met een popje rondlopen en die naar iemand brengen. Ik heet niet voor niets een "retriever".

Ik geloof dat iedereen nu wel overtuigd is dat er geen greintje agressie in me schuilt. Ik lig regelmatig kop aan kop met Scout op de grond, eten krijgen we vlak bij elkaar. Als ik iets niet lust, mag Scout het altijd van me opeten. En laatst haalden ze tijdens het eten ineens mijn etensbak voor mijn neus weg. Ik was zo verbaasd dat ik alleen maar sullig naar mijn bak kon kijken.

Het is hier overdag natuurlijk heel erg warm, te warm voor zulke ijsberen als Scout en ik. Maar gelukkig hebben ze daar wat op gevonden. Vorige week zag ik Scout al ineens in het zwembad liggen, en een paar keer heen en weer zwemmen om een tennisbal uit het water te halen. En gisteren hielp Brigitta mij ook de trap af het water in. Ik had nog nooit gezwommen en dat viel ook niet mee. De eerste keer had ik een aanvaring met Scout die de andere kant op wilde zwemmen, en ging ik kopje onder. Maar na een paar keer proesten ging het prima. En vandaag ging het zwemmen al een stuk beter. Toch wel grappig, ik heb nog nooit zwemles gehad!

klik op de foto voor een vergroting.